Na een drukke week liepen Miguel en ik Zaterdag naar de supermarkt met een heerlijk rustig weekend in het vooruitzicht toen we 2 vrijwilligers van de school tegen kwamen. Koetjes, kalfjes, babbel babbel, wat gaan jullie doen dit weekend? Ooh zeiden ze, wij gaan de vulkaan beklimmen, gaan jullie mee? Het is volle maan vannacht, om half 1 ’s nachts weg en dan de zonsopkomst kijken…
Tja, waarom ook niet? Ik ben hier nu al zo lang, en het kan toch echt niet zo zijn dat ik die vulkaan nog niet beklommen heb.. Na alle horrorverhalen die ik gehoord heb.., 4 uur afzien, stijl, maar vooral ontzettend koud. Na een kort overleg hebben we besloten om mee te gaan en hebben we iets andere inkopen bij de supermarkt gedaan dan gedacht; 9 repen chocolade, nootjes, drinken, brood, etc. Eenmaal buiten vertelde Miguel me dat we toch minstens 25 zakjes drinkwater mee moesten nemen, er is helaas geen ”tienda”/winkeltje boven op een vulkaan van 3750 meter hoog…
Na een korte discussie, we gaan echt geen 25 zakjes (5 liter!!) water meenemen werden het er gelukkig 15 en heeft hij toegezegd om de rugzak de hele tijd te dragen.. De mensen die me goed kennen weten dat me dit moeite kost, ik kan net zo goed een rugzak dragen.. maar goed, als hij dat zo graag wil…haha
Het is ons niet echt gelukt om goed te slapen van te voren, hoogstens een uurtje en om 11 uur ging de wekker om ons nog even de tijd te geven om goed avond te eten.
Na de slaap uit mijn ogen gewreven te hebben, aangekleed (2 broeken over elkaar, shirt, nog een shirt, vest, trui, jas en mijn voeten helemaal in gepleisterd te hebben, ik loop al bijna 4 maanden alleen op slippers) was het alweer 5 voor half 1, tijd om te gaan. Eenmaal buiten schoot toch wel even door mijn hoofd, wat zijn we in godsnaam aan het doen?
Bij het reisbureau stond het busje al klaar en binnen een half uur waren we aan de voet van de Santa Maria. De bus reed weg en daar stonden we dan, 17 mensen en 3 gidsen in het donker. Na 10 minuten lopen was er van kou niets meer te merken en was ontzettend aan het zweten met al mijn lagen kleding, ik voelde me net een ui. Bij de 1e pauze mijn spijkerbroek uitgetrokken en verdergegaan in mijn pyjamabroek, heerlijk! Alle truien en vesten waren na 5 minuten al uit dus liep heerlijk in mijn pyjamabroek een een shirt met lange mouwen… na een goed uur lopen werd het moeilijker en waren miguel en ik bij de groep ‘’schildpadden” beland en daar zijn we de hele klim gebleven. Het was ontzettend mooi met de volle maan en de stilte van de vulkaan. Ik voelde me toch echt wel een meisje, de gids voor me, Miguel achter me en ik gleed natuurlijk steeds uit omdat ik niks kon zien, haha. Het laatste uur was echt afzien. Niet eens door de vermoeidheid, maar door een gebrek aan zuurstof, je zit toch bijna op 4 km hoogte. De laatste 300 meter was ontzettend zwaar, na elke 10 meter even stoppen, op adem komen en weer een paar passen zetten. Als laatste aangekomen snel alle kleding weer aangetrokken want het was stervenskoud daarboven. Na een kwartier rondgekeken te hebben waren we ijskoud geworden, ik heb het nog nooit van mijn leven zo koud gehad! De gidsen hadden spullen meegenomen om koffie te maken en alleen al dat warme bekertje in je handen houden was zo heerlijk. Ik houd niet van koffie en drink het ook nooit, maar dit was de beste koffie ooit! Oploskoffie met melkpoeder bovenop een vulkaan… Terwijl we aan het drinken waren begon de zon op te komen, een geweldig spectaculair gezicht. Boven even naar huis gebeld, best heel gaaf om vanaf een vulkaan naar huis te kunnen bellen!
Na 1,5 uur was het tijd om weer naar beneden te gaan. Binnen een uur ga je van stervenskoud naar de normale warmte van een dag en het duurde ook niet lang of ik liep in een hemdje een vulkaan af te rennen. (rennen is makkelijker dan lopen) en na 2 uur was ik ook helemaal op, Een nacht zonder slaap en een vulkaan op en af. Toch nog een uur doorgelopen en daar was de bus. De hele groep was helemaal gesloopt en een ruim half uur later stond ik onder de douche alle smerigheid van me af aan te wassen en 10 minuten later lag ik in bed. Slecht geslapen en de rest van de zondag alleen maar geprobeerd te slapen wat maar half half lukte.
Maandag ging de wekker weer gewoon om 6.45uur wat toch wel een beetje tegenviel. En dan stap je uit je bed… spierpijn!!
Zie foto’s!
p.s. Mijn schatje Remy is natuurlijk ook mee geweest en trok veel bekijks..Vandaag is hij naar de wasserette geweest wat hij is er niet schoner op geworden. 
