Eindelijk heb ik wat foto’s gemaakt om te laten zien hoe we nou eigenlijk wonen. We zijn hier erg gelukkig. Ook al valt de stoom met enige regelmaat uit, lekt het als het hard regent en speelt de kerkband op 25 meter afstand elke avond dezelfde nummers als in 2008.

We hebben een slaapkamer en een woonkamer/keuken. Daarnaast een aparte badkamer.
Zie foto’s!

Hier leren de kinderen zo lezen.
Vandaag leren we de letter M.
Kijk, hier staat: ma, me, mi, mo,mu. Nu jullie! Kindjes herhalen braaf het rijtje en tadaaaa ze kunnen lezen!
Gaat bij sommige kinderen goed, maar bij het merendeel helaas niet.
Door te lang aan te modderen leren de kinderen dat de beste mogelijkheid die je hebt gokken is. Staat er bijvoorbeeld: masa, lezen de kinderen:mi mama me ama, een van de standaardzinnen uit de boekjes en sja, dat begint ook met de letter m! En krijg dat er maar eens uit!
Nee lieverd, lezen is geen gokken. We lezen letter voor letter wat er staat.. m-a-s-a samen masa!

Maar, na weken van herhalen en elke dag een woord leren leest het merendeel! Ze lezen echt! Het voelt een beetje als een kind met vleugeltjes los laten in het diepe. Een beetje onwennig en onzeker maar na veel aanmoedigingen gaan het steeds beter! Mijn kinderen lezen!! De kids die eigenlijk al opgegeven waren door de andere juf gaan het nu toch misschien wel halen. En dat geeft me een ontzettend goed gevoel! Daarnaast hebben ze er steeds meer lol in. Om te oefenen heb ik stukjes tekst en woordjes geschreven, uitgeprint en in insteek hoezen gedaan. Elk kind heeft een eigen snelhechter met de hoezen erin. Elke dag oefenen ze zelf een stukje en lezen die dan bij mij hard op. Als dat lukt plak ik een sticker in het vakje en tadaa.. er staat ineens een intens gelukkig kind naast me! En zo kan ik zien waar elk kind ongeveer zit.

Vandaag hebben we flink gerekend en het ging ineens ontzettend goed. Sommen, spitsen, ze lijken er ineens geen moeite meer mee te hebben.
Uit nederland heb ik rekenrekjes meegekregen, en vorige week heb ik bij de timmerman een grote laten maken. Zelf heb ik piepschuimen balletjes geverfd en een timmerman heeft het frame gemaakt. Nu kan ik in het groot alles voordoen.

Sinds vorige week hebben we een computer in de klas en dankzij mijn broertje kunnen we spaanstalige educatieve spelletjes spelen.
De kinderen vinden het super spannend. Vrijdag hebben we met alle kinderen wat dingen bekeken en ze zaten met open mond te kijken, en toen het poppetje zei: hoi, ik ben pipo zei de helft spontaan terug: hoi, ik ben brenda/pablo/fernando.. :D
Het zijn leerzame spelletjes die ze echt verder kunnen helpen, maar daarnaast vind ik het ook belangrijk dat ze op deze leeftijd al met een computer om leren gaan. Het is leuk om ze deze eerste ervaring mee te geven.
Vandaag mocht Teresa, een super onzeker meisje die normaal gesproken elke 3 seconden bij me staat. Juf ik snap het niet! met de computer oefenen. Na een beetje onwennig met de muis geoefend te hebben zei ze ineens, juf, ga maar andere kinderen helpen, ik kan het wel alleen. En inderdaad. Elke 4 minuten riep ze: Juf, ik kan het, ik kan het en met een enorme glimlach op haar gezicht!! Wat een opsteker voor haar zelfvertrouwen.

Daarnaast, en dat moet ik echt even vertellen, hebben we een huisdier in de klas..Het is een handpop uit Nederland, Waku-waku genaamd. het is een handpop met heel veel paars haar, een grote snavel en ogen die je bijna niet kan zien. De kinderen vinden hem ge-wel-dig. Ze doen alles voor hem. Hij troost kinderen die verdrietig zijn, helpt bij het maken van sommen en krijgt af en toe stiekem eten van de kinderen toegestopt.
Omdat we op school les moeten geven over de rechten van het kind, heb ik besloten om er de rechten van waku-waku van te maken. Iets makkelijker toe te passen.
Dus, waar heeft waku waku recht op?
Omdat hij op de kast slaapt bracht een kind de volgende dag een natte, vieze doos mee. Kijk juf, een huis voor Waku-waku! Dan smelt je hart toch…
Gisteren hebben we de doos geverfd, heeft een kind gordijntjes gemaakt en morgen gaan we een bed naaien. Hoe ze vol passie en overgave aan het verven waren.. zo mooi om te zien.

Een ander groepje vond dat hij recht op eten heeft en ging eten van klei maken. Pablo, waarom maak je nou koekjes, dat is toch helemaal niet gezond voor Waku waku riep een kind. En, juf, Waku-waku eet toch geen brood, zal ik dan tortillas voor hem maken?
Vandaag hebben we met een tandenborstel zijn snavel gepoetst en met mijn kam zijn vacht geborsteld. wat een feest!
Fernando,een van de lastpakjes, gelooft heilig in hem en heeft het ook altijd over hem. Maar, laatst zei hij ineens bloedserieus: Waku waku is niet echt, toen ik met hem speelde zag ik zat er een gat in zit waar je je hand in moet stoppen! Maar nog steeds als waku tegen hem zegt dat hij stil moet zijn is hij dat ook!
Net als vroeger, dat je gewoon niet wilde geloven dat Sinterklaas eigenlijk je buurman was…en gewoon net deed alsof je nog geloofd om het sprookje levend te houden.

Vandaag kwam de directrice ineens de klas binnen. Annet, volgende week zijn de examens, wil je voor vrijdag je examens inleveren? aaarg..
Dus, nu moet ik ineens met spoed een
5 tal examens gaan maken..Vooruitplannen? Waarom zou je..:P

Het is natuurlijk niet alleen maar geweldig. Op dit moment is de school in overleg met mij en Hogla een zaak begonnen om 4 zusjes uit huis te laten plaatsen. Er is sprake van verwaarlozing, mishandeling en prostitutie bij hen thuis.
Een van de meisjes zit bij mij in de klas en komt elke dag huilend naar me toe en verteld wat er allemaal weer gebeurd is. Met deze info ben ik naar de directie gegaan en na gesprekken met familie zijn we tot de conclusie gekomen dat er wat moet gebeuren. Deze week moet het gebeuren dus ben er een beetje bang voor..

Daarnaast kwam er een ander jongetje 3 dagen niet op school en Vrijdag had hij blauw oog en korsten rond zijn oog. Wat bleek, zijn oma had hem met een riem in zijn gezicht geslagen…

Dit zijn de moeilijke dingen van het werk hier. In Nederland gebeurt het ook, maar ik weet van mijn kinderen dat ze thuis allemaal, zonder uitzonderingen, problemen thuis hebben. Vader of moeder alcoholist, vader in de VS, vader in de gevangenis, extreme armoede, mishandeling in alle vormen en ouders die simpelweg niet om hun kinderen geven.
Daarom is het zo fijn om er te zijn, ze te knuffelen, te zeggen dat je van ze houdt en alles eraan wil doen om ze een betere toekomst te geven.
Voor mij is dat allemaal nieuw. Ik heb als stagiaire hier nooit mee om hoeven gaan, geen beslissingen te nemen en geen oudercontact te hebben op dit niveau. Het is ontzettend moeilijk maar zo leerzaam!

Ik ga nu maar eens bedenken wat voor examens in ga maken voor volgende week..

Hieronder nog een paar foto’s om jullie een idee te geven van wat ik hier allemaal uitspook!

Bedankt voor het lezen!

Op school aangekomen alle kinderen zoenen, goedemorgen, goedemorgen goedemorgen.. nu moet ik echt mijn lokaal openen!
Ik heb nu een ander lokaal. Een stukje kleiner maar wel erg fijn. Het golfplaten dak zorgt ervoor dat het bloedheet word maar goed, daar wennen we wel aan.

Ik heb nu de leesmethode helemaal vertaald, schrijf schriften gemaakt en de reken schriften in elkaar gezet. Dus nu werken we uit schriften en werkboeken en dat werkt toch een heel stuk fijner! Nu hoef ik s’ ochtends niet meer te bedenken, goh wat gaan we doen vandaag.
Ik hoop dat ik deze 12 kinderen nog voor de zomervakantie kan leren lezen. Ik heb er alle vertrouwen in!

Het lesgeven is een feest. De kinderen zijn schatjes, maar als ze even de kans krijgen! De kinderen die ik heb zijn 8 tot 10 jaar. Sommige al voor de derde keer in de 1e klas en nog kunnen ze hun naam niet schrijven! Genoeg te doen dus. De kinderen zijn allemaal erg knuffelig en vinden het heerlijk om complimenten te krijgen. Ik zie nu al vooruitgang in de dagen dat ik gewerkt heb.
Ik heb wel weer helemaal overnieuw moeten beginnen met de regels, die zijn ze helemaal kwijt. Maar goed, die dreunen we er wel weer in ;)

De leesmethode die ik gemaakt heb is gebaseerd op de Nederlandse methode: ”veilig leren lezen” De zogenaamde maan roos vis methode. Het was ontzettend veel werk om het om te zetten naar het Spaans maar het is toch gelukt. Voor elk kind een werkboek van 100 pagina’s, platen voor aan de muur, losse letters en structureerstroken. Volgende week wil ik nog een paar leesboekjes schrijven. Er zijn namelijk geen kinderboeken op school en de dingen die er zijn zijn veel te moeilijk.
Nu moet ik eigenlijk nog een reflectieslag voor de pabo schrijven maar dat ben ik al zo lang voor me uit aan het schuiven.. Maar goed, dat eerst maar eens doen.

In de pauze kijk ik na, ruim op en leg dingen klaar voor de lessen van na de pauze. Ik kijk na met een rode pen en plak stickers, net als een echte juf haha. Het is heerlijk om zo mijn gang te kunnen gaan.
Oh, de komende 3 maanden hebben we een stagiair van de sportopleiding dus hoef ik zelf geen gym te geven.. heerlijk!
En dan nu eindelijk wat foto’s!

De dag erna heb ik met Miguel mijn lokaal schoongemaakt en opgeruimd en de meegebrachte materialen een plekje gegeven, laat de kinderen maar komen! Met school afgesproken dat ik nu verder ga met maar 11 kinderen. Dit groepje kan nog steeds niets lezen en met nog maar 2 periodes te gaan moet er hard gewerkt gaan worden! Ik heb van basisschool de Snippeling in Deventer materialen gekregen om de methode veilig leren lezen te kunnen vertalen naar het Spaans en daar ben ik nu druk mee bezig! Ik verwacht dat het voor de kinderen nu veel gemakkelijker gaat worden om het lezen en schrijven onder de knie te krijgen, maar heb me er een heel klein beetje op verkeken hoeveel werk het is… Maar ik heb besloten om per dag te gaan vertalen i.p.v. alles in een keer anders kan ik pas in September starten…

Woensdag zou ik beginnen met mijn eigen groep dus ik kwam lekker vroeg op school om de laatste dingen te ordenen. (Dinsdag konden ze de sleutel van mijn bureau vol met spullen niet vinden) De directrice kwam pas om 08.00 uur dus kon mijn lokaal niet in en toen bleek ook dat er eerst een rekenexamen afgenomen zou worden dus de kinderen moesten even wachten. Een heel uur later kwam het examen wat veel te moeilijk was. De kinderen konden niet lezen wat ze moesten doen en raakte in paniek. Drie huilende kinderen, juf ik snap het niet! Waarom dit examen wat buiten de examentijd afgenomen, geen idee maar goed, dat is Edelac! Hogla, de lerares van de 1e was ineens spoorloos verdwenen dus zat ik daar met 32 kinderen. Juf wat gaan we doehoen??
Snel een aantal wortels op het bord getekend en een verhaaltje verteld. Dit is de tuin van mijn ouders in Nederland, ze verbouwen worteltjes en het rekenkonijn komt af en toe worteltjes eten. Hoeveel sprongen moet het konijn maken om bij wortel nummer 5 te komen etc.

De dag erna zat ik met mijn kindjes in de kring en liet wat foto’s van Nederland zien waaronder het huis van mijn ouders. Fernando, een van mijn kinderen vraagt ineens bloedserieus: juf, waar zijn de wortels? En het rekenkonijn? Juf zijn is het mooiste wat er is!

Het is geweldig om weer op deze school te zijn. Al snap ik soms niets van hun manier van werken en organiseren. Waarom kunnen ze bijvoorbeeld niet van te voren melden dat de kinderen een uur eerder naar huis mogen zodat wij de examens van de hele school na moeten kijken, maar moet dat op het moment dat je druk aan het lesgeven bent… Ach, het is Guatemala, het is Edelac en daar wordt je flexibel van zullen we maar zeggen.:)

Gisteren heb ik een werkboek van een rekenmethode naar de copyshop gebracht die ik vertaald had en er liggen nu 33 mooie reken werkboeken klaar voor morgen. Ik ben heel benieuwd wat de kinderen er van gaan vinden!
Basisschool de Snippeling, mijn stageschool in Nederland, heeft op de buurtdag als school geld opgehaald voor Edelac en van dat geld kan ik nu materialen vertalen en kopiëren. Geweldig!

Voor mijn eigen opleiding moet ik nog een beetje werk doen en dan ben ik klaar al heb ik al genoeg punten om over te gaan. Officieel heb ik dan zomervakantie maar om het werk beter te verspreiden ga ik gewoon door.

Ik ga zo even naar de supermarkt al regent het heel hard.. tsja, regenseizoen he. Maar ik heb de kinderen toast met hagelslag beloofd en ik mag de toast niet nog een keer vergeten. De drop vonden ze in ieder geval erg lekker!

De volgende keer meer! En foto’s!
Groetjes Annet

Maar belangrijker is natuurlijk de situatie in Guatemala zelf..wat een toestand… meer dan 100 doden en tientallen vermisten. 110 duizend mensen zijn op de vlucht geslagen en duizenden huizen verwoest..
Nu schijnt de zon gelukkig weer en is de storm voorbij. Ze zijn nu druk bezig om de schade in kaart te brengen en hulp te bieden. Noodhulp is onderweg uit verschillende landen. Ik ben er niet blij mee dat ik hier vastzit, maar mag niet klagen vergeleken bij de situatie daar.

Via via hoorde ik dat het in Las Rosas, waar de school staat, redelijk is. Er zijn een aantal huizen ingestort en onder water gelopen, maar over het algemeen valt het mee. Andere zones zijn er veel slechter aan toe.

Met Miguel gaat het goed, ook het huis heeft het op stevige lekkages goed doorstaan.

De plek waar ik een hotel heb ligt tussen het vliegveld en de stad in (25 km) Er is hier werkelijk helemaal niets te zien of te doen dus dat is wel jammer. Morgen ga ik naar Houston zelf denk ik, even uitzoeken hoe ik daar kan komen.

Dus, zowiezo t/m Donderdag zit ik in Houston. Als alles goed gaat ben ik Donderdag middag in Guatemala waar Miguel me op komt halen. Het lijkt er nu op dat de weg naar de hoofdstad veilig is dus dat is goed nieuws. Nu maar hopen dat ze het vliegveld schoon kunnen krijgen voordat het weer gaat regenen…
Ik houd jullie op de hoogte!

Guatemalteekste krant: www.prensalibre.com/

Naja, het is allemaal erg vervelend maar er zijn ergere dingen in de wereld.. Ik zit hier prima in dit hotel,er is hier niets te doen, maar de kamer is prima. Het is alleen een beetje warm (35 graden)..
Goed, de komende dagen dus maar afwachten….
Morgen zal ik wel even wat foto’s maken enzo.. Ik ben nu echt ontzettend moe, ga even douchen en dan mijn magnetronmaaltijd opeten.. hmmmm.

Nou, 3 uur later en een telefoongesprek van een uur verder kom ik er achter dat voor morgen alles gecanceld is en dat er zondag geen plaatsen meer vrij zijn… Maandagochtend vlieg ik met de 1e vlucht mee.. 2 dagen in een duur hotel in the middle of nergens. Morgen maar even kijken of ik Houston zelf in kan..
W’ll see :)

De stage was heerlijk om te doen. Basisschool de Snippeling in Deventer is mijn oude stage school van mijn vorige opleiding en de school draagt Guatemala een warm hart toe. Met een Guatemala actie van een jaar geleden, en dit jaar een aardappel-verkoopplan en een buurtdag waar weer geld ingezameld gaat worden. Geweldig!
Ook het lesgeven in Nederland (en dus in het Nederlands, heerlijk) was heel fijn om weer te doen. Veel geleerd. Met een gevulde rugzak weer terug naar Guatemala, en niet alleen met 25 repen chocolade!

Het boodschappen doen vlak voor vertrek is altijd leuk. Nasimix, hagelslag, satesausmix, drop en chocolade, vooral heel veel chocolade!
want 25 repen lijkt dan misschien wel veel maar reken maar uit. 7,5 maand weg = nog geen reep per week! Valt best mee dus…toch?
Met veel te veel spullen in mijn koffers dus weer terug! Deze keer heb ik een geweldige vlucht met Continental Airlines. Amsterdam Houston Houston-Guatemala. Zonder busreis, overnachtingen of meer van dat soort ongemakken.
Op het vliegveld komt mijn vriend me ophalen en gaan we bijna een week op vakantie.. onder de palmbomen liggen wel te verstaan! Kan slechter he? Ik moet zeggen dat ik er ook echt wel aan toe ben, 10 van dit soort weken vragen toch wel erg veel van je. En we hebben elkaar natuurlijk heel erg gemist.. bellen is leuk, maar ik kan toch niet wachten om in Guatemala stad op het vliegveld aan te komen.

En na de vakantie weer lekker aan het werk! Ik kan niet wachten om weer met de kinderen aan de slag te gaan. Met naast de chocolade in mijn bagage ook veel lesmateriaal hoop ik iets blijvends achter te laten voor volgend jaar.

Morgen de laatste dingetjes regelen, de koffers nog een keer checken en ’s avonds heerlijk friet met een broodje kroket eten.. de laatste de komende 7,5 maand….

Ik houd jullie op de hoogte!

P.s. Mijn broertje heeft de website opnieuw vormgegeven en ik ben er erg blij mee!

Deze 2 maanden heb ik 14 tentamens om te maken, 20 dagen stage, familie/ vrienden bezoeken en eventueel nog een paar dagen werken om als ik terug ben in Guatemala een week lekker op vakantie te kunnen.
Ik mis Guatemala nu al en wil eigenlijk gewoon met het 1e vliegtuig terug, maar ik weet ook dat ik dit gewoon even moet doen. Even doorzetten maar!

Met de kinderen hebben we een leuk afscheid gehad, een dagje dierentuin! 2 busjes gehuurd en met alle kinderen van de 1e klas naar de dierentuin. Daar hebben we ook de verjaardagen van Februari gevierd, 1 groot feest! Daarna kwamen er moeders naar school die een lunch voorbereid hadden voor alle kinderen, geweldig! het afscheid met de kinderen was wel zwaar. Juf,hou je niet mee van ons? Ga je daarom weg? Tja, hoe leg je aan de kinderen uit dat je naar school moet omjuf te worden als je in hun ogen al juf bent?? De kinderen zijn nu weer samen in 1 klas, en als ik weer terug kom krijg ik ”mijn” kinderen weer terug.. een fijn vooruitzicht!!