Na een lange radiostilte weer een bericht uit Xela. Ik ben nu al weer een maand uit Nederland weg en sta er versteld van wat er allemaal in een maand kan gebeuren. Eerst de vulkaan Pacaya die net op de dag dat ik weg ging uit moest barsten, daarna de tropische storm Agatha die het land flink getroffen heeft en waardoor ik een week in een saai hotel tussen Houston en het vliegveld moest wachten.
Daarna eindelijk het weerzien met Miguel en het bezoek aan zijn familie voor de 1e keer wat heel erg zenuwslopend was maar toch ook wel weer erg leuk. (hoi, ik ben Annet, het vriendinnetje van uw zoon aaarg) Ze waren erg blij met de hollandse pannenlappen, chocolade, klompjes en kaas, haha.
Daarna volgde een aantal infecties en een ziekenhuisbezoek midden in de nacht. Ik was nog nooit van mijn leven voor mijzelf in een ziekenhuis geweest en om dat dan voor de 1e keer in Guatemala mee te maken was best spannend. Groot verschil met Nederland, ze laten je pas gaan als alle rekeningen betaald zijn!
Daarna volgde een week van bijkomen en medicijnen slikken en een beetje thuis aanrommelen. Maar goed, ik was ondertussen al 2 weken in Xela en had nog geen kind uit Las Rosas gezien. Afgelopen maandag ben ik voor de 1e keer weer naar de wijk geweest en het blijft bijzonder! Ik ben ondertussen al voor de 4e keer in Guatemala maar het moment met het weerzien van de kinderen blijft geweldig. Blije kinderen (juf, juf, waar is Remy?) blije moeders (je bent ons niet vergeten, we dachten dat je niet meer zou komen) en een hele blije leerkracht van de 1e klas (ik houd het niet meer vol in mijn eentje, wanneer begin je??)
De dag erna heb ik met Miguel mijn lokaal schoongemaakt en opgeruimd en de meegebrachte materialen een plekje gegeven, laat de kinderen maar komen! Met school afgesproken dat ik nu verder ga met maar 11 kinderen. Dit groepje kan nog steeds niets lezen en met nog maar 2 periodes te gaan moet er hard gewerkt gaan worden! Ik heb van basisschool de Snippeling in Deventer materialen gekregen om de methode veilig leren lezen te kunnen vertalen naar het Spaans en daar ben ik nu druk mee bezig! Ik verwacht dat het voor de kinderen nu veel gemakkelijker gaat worden om het lezen en schrijven onder de knie te krijgen, maar heb me er een heel klein beetje op verkeken hoeveel werk het is… Maar ik heb besloten om per dag te gaan vertalen i.p.v. alles in een keer anders kan ik pas in September starten…
Woensdag zou ik beginnen met mijn eigen groep dus ik kwam lekker vroeg op school om de laatste dingen te ordenen. (Dinsdag konden ze de sleutel van mijn bureau vol met spullen niet vinden) De directrice kwam pas om 08.00 uur dus kon mijn lokaal niet in en toen bleek ook dat er eerst een rekenexamen afgenomen zou worden dus de kinderen moesten even wachten. Een heel uur later kwam het examen wat veel te moeilijk was. De kinderen konden niet lezen wat ze moesten doen en raakte in paniek. Drie huilende kinderen, juf ik snap het niet! Waarom dit examen wat buiten de examentijd afgenomen, geen idee maar goed, dat is Edelac! Hogla, de lerares van de 1e was ineens spoorloos verdwenen dus zat ik daar met 32 kinderen. Juf wat gaan we doehoen??
Snel een aantal wortels op het bord getekend en een verhaaltje verteld. Dit is de tuin van mijn ouders in Nederland, ze verbouwen worteltjes en het rekenkonijn komt af en toe worteltjes eten. Hoeveel sprongen moet het konijn maken om bij wortel nummer 5 te komen etc.
De dag erna zat ik met mijn kindjes in de kring en liet wat foto’s van Nederland zien waaronder het huis van mijn ouders. Fernando, een van mijn kinderen vraagt ineens bloedserieus: juf, waar zijn de wortels? En het rekenkonijn? Juf zijn is het mooiste wat er is!
Het is geweldig om weer op deze school te zijn. Al snap ik soms niets van hun manier van werken en organiseren. Waarom kunnen ze bijvoorbeeld niet van te voren melden dat de kinderen een uur eerder naar huis mogen zodat wij de examens van de hele school na moeten kijken, maar moet dat op het moment dat je druk aan het lesgeven bent… Ach, het is Guatemala, het is Edelac en daar wordt je flexibel van zullen we maar zeggen.:)
Gisteren heb ik een werkboek van een rekenmethode naar de copyshop gebracht die ik vertaald had en er liggen nu 33 mooie reken werkboeken klaar voor morgen. Ik ben heel benieuwd wat de kinderen er van gaan vinden!
Basisschool de Snippeling, mijn stageschool in Nederland, heeft op de buurtdag als school geld opgehaald voor Edelac en van dat geld kan ik nu materialen vertalen en kopiëren. Geweldig!
Voor mijn eigen opleiding moet ik nog een beetje werk doen en dan ben ik klaar al heb ik al genoeg punten om over te gaan. Officieel heb ik dan zomervakantie maar om het werk beter te verspreiden ga ik gewoon door.
Ik ga zo even naar de supermarkt al regent het heel hard.. tsja, regenseizoen he. Maar ik heb de kinderen toast met hagelslag beloofd en ik mag de toast niet nog een keer vergeten. De drop vonden ze in ieder geval erg lekker!
De volgende keer meer! En foto’s!
Groetjes Annet